Siniša Mihajlović preminuo od leukemije u 53. godini. Iza sebe je ostavio suprugu Arijanu i petoro dece, tri sina i dve ćerke, a u oktobru 2021. je postao deda jednoj devojčici.
Mihajlović je rođen 20. februara 1969. godine u Vukovaru. Ponikao je u lokalnom Borovu u kojem je postao profesionalac 1986.
Dve godine kasnije prešao je u novosadsku Vojvodinu , a 1990. stiže u Crvenu zvezdu sa kojom je postao šampion Evrope i Sveta.
Posle dve sezone na "Marakani" seli se u Italiju gde je u dresu Rome, Sampdorije, Lacija i Intera stekao status jednog od najboljih defanzivaca Serije A.
Bio je specijalista za slobodne udarce i penale, a smatra se za jednog od najboljih izvođača "slobodnjaka" u istoriji fudbala.
Sa Andreom Pirlom deli rekord sa najviše golova iz slobodnih udaraca u istoriji Serije A – 28.
Bio je šampion Italije sa Laciom i Interom, a sa rimskim klubom je osvojio još Kup pobednika Kupova i UEFA Superkup.
Proglašen je za najboljeg fudbalera Jugoslavije 1999. godine.
Odigrao je 63 utakmice za reprezentaciju i postigao deset golova.
Kao trener je vodio Bolonju, Kataniju, Fiorentinu, Sampdoroiju, Milan, Torino, Sporting i na kraju Bolonju.
Bio je i selektor Srbije, a 2019. je dobio priznanja za trenera sezone u našoj zemlji.
Porodica Siniše Mihajlovića: Zauvek će ostati sa nama
Supruga Arijana, sa decom Viktorijom, Virdžinijom, Miroslavom, Dušanom i Nikolasom, nećakinjom Violantom, majkom Viktorijom i bratom Draženom, u tuzi saopštavaju nepravednu i preranu smrt svog muža, oca, uzornog sina i brata - Siniše Mihajlovića, prenose italijanski mediji saopštenje porodice Siniše Mihajlovića.
"Jedan izvanredan profesionalac, dostupan i dobar prema svima. Hrabro se borio protiv strašne bolesti. Zahvaljujemo se lekarima i medicinskim sestrama koji su ga pratili godinama, sa ljubavlju i poštovanjem, posebno dr Frančeska Bonifazi, dr Antonio Kurti, prof. Alesandro Rambaldi i dr Luka Marčeti. Siniša će uvek ostati sa nama. Živimo sa svom ljubavlju koju nam je on pružio", naveli su iz porodice Mihajlovića.
Oproštaj FSS od Mihajlovića: Šampioni nikad ne umiru
Fudbal je prerano ostao bez njegovog veličanstva, prvaka Evrope i sveta, jednog od najboljih izvođača slobodnih udaraca u istoriji fudbala, igrača, trenera i selektora, čoveka koji je svojom karijerom ostavio dubok trag u istoriji srpskog i italijanskog fudbala, navodi se u saopštenju Fudbalskog saveza Srbije povodom smrti Siniše Mihajlovća.
"Dobio je Siniša mnoge bitke u životu, osvajao silne trofeje, činilo se da će dobiti i onu najvažniju, protiv teške bolesti, ali umrla je i nada. Ugasila se onda kada smo mislili da će svojom snagom, harizmom i optimizmom uspeti da po drugi put pobedi zloćudnu bolest. Nije, fudbalski svet je sada u suzama, ali Siniša ne bi voleo da se vide te suze. Šampioni ne umiru", navodi se u saopštenju Fudbalskog saveza Srbije.
"Leta 1988. dolazi u Vojvodinu, kao jedan od najtalentovanijih igrača sa prostora Jugoslavije. Odmah postaje standardni prvotimac, a Vojvodina sa njim u timu osvaja titulu prvaka države na koju je čekala duge 23 godine. U decembru 1990. godine prelazi u Crvenu zvezdu, u jednom od najvećih transfera u istoriji domaćeg fudbala. Tu su ga sačekali sada već legende kluba, Dejan Savićević, Stevan Stojanović, Vladimir Jugović, Darko Pančev, Refik Šabanadžović, Robert Prosinečki, Miodrag Belodedić Zajedno su osvojili Evropu i svet. Navijači Crvene zvezde pamte njegov gol protiv Bajerna iz Minhena u polufinalu Kupa šampiona, kao i gol koji je postigao u penal seriji finala u Bariju, protiv Olimpika iz Marseja. Blistao je i u Tokiju u meču Interkontinentalnog kupa protiv čileanskog Kola Kola", podseća FSS.
"Bio je prvak Italije sa Lacijom i Interom, sa oba kluba osvajao je po dva puta nacionalni kup, Superkup, a sa rimskim klubom osvojio je i Kup pobednika kupova, kao i UEFA Superkup", navodi FSS.
Mihajlović je igrao za mladu reprezentaciju Jugoslavije sa kojom je 1990. osvojio drugo mesto u Evropi.
"Za najbolji nacionalni tim naše zemlje debitovao je 1991. godine i odigrao 63 utakmice, postigao je deset golova. Bio je učesnik SP u Francuskoj 1998. i EP, dve godine kasnije u Belgiji i Holandiji. Igračku karijeru završio je oproštajnom utakmicom u Novom Sadu 28. maja 2007. godine. Ostaće upamćen kao veliki šampion, igrač zlatne levice, kao jedan od najboljih izvođača slobodnih udaraca u svetu. On i Đuzepe Sinjori su jedini igrači u istoriji Serije A koji su postigli tri gola na jednom meču iz slobodnih udaraca. Siniša Mihajlović drži rekord, zajedno sa Andreom Pirlom, po broju postignutih golova u Seriji A iz slobodnih udaraca (28). Mihajlović je postao počasni građanin Bolonje 2019. godine", dodaje se u saopštenju FSS.
Mihajlović se po završetku karijere posvetio trenerskom poslu.
"Kao pomoćni trener osvojio je dve titule sa Interom, a onda je samostalno vodio Kataniju, Fiorentinu, Bolonju (dva puta), Sampdoriju, Milan, TorinoI bio selektor reprezentacije Srbije. Aleksandar Mitrović, Dušan Tadić, Filip Đuričić, Andrija Živković sve su to igrači koje je u najbolji nacionalni tim lansirao Siniša Mihajlović. Godine 2019. dobitnik je Zlatne lopte Fudbalskog saveza Srbije", zaključuje se u saopštenju FSS, koji je izrazio najdublje saučešće porodici Siniše Mihajlovića.
